Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości

Słowa Jana Pawła II o Bożym miłosierdziu

Na płycie tekst Pieśni nad pieśniami z muzyką Michała Lorenca


39,00 zł


Kup całą serię


Książka ,,Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości” to wybór najistotniejszych tekstów Jana Pawła II o Bożym miłosierdziu – od encykliki DIVES IN MISERICORDIA i fragmentu listu apostolskiego NOVO MILLENNIO INEUNTE, przez przemówienia w Łagiewnikach, podczas kanonizacji siostry Faustyny oraz w czasie ósmej pielgrzymki do Polski, aż do słów skierowanych do pielgrzymów w Rzymie. Tom kończy Testament, wielkie zawierzenie Jana Pawła II. 

Ilość stron: 120
Wymiary: 21,50 x 21,50 cm
Redakcja, Wybór tekstów, Wprowadzenia: Magdalena Pajkowska
ISBN: 978-83-7257-835-8

SŁOWO KSIĘDZA KARDYNAŁA GERHARDA MÜLLERA - 5

AKT ZAWIERZENIA ŚWIATA BOŻEMU MIŁOSIERDZIU - 9

OD REDAKCJI - 10

ODCIENIE MIŁOŚCI - 12
Encyklika Dives in misericordia – o Bożym miłosierdziu (30 listopada 1980 roku)

NIE LĘKAJ SIĘ… - 54
Przemówienie w sanktuarium Miłosierdzia Bożego, Kraków-Łagiewniki (7 czerwca 1997 roku)

NIE ZAMYKAJ SERCA - 60
Sąd i miłosierdzie. Audiencja generalna (7 lipca 1999 roku)

DWA PROMIENIE - 66
Msza święta kanonizacyjna na placu św. Piotra. Kanonizacja św. Faustyny Kowalskiej (30 kwietnia 2000 roku)

PŁYŃ NA GŁĘBIĘ! - 74
List apostolski Novo millennio ineunte na zakończenie Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 (6 stycznia 2001 roku) fragment

POPATRZ W OCZY JEZUSA - 80
Podróż apostolska Papieża Jana Pawła II do Polski (16-19 sierpnia 2002 roku)
Przemówienie podczas ceremonii powitalnej na lotnisku Kraków-Balice (16 sierpnia 2002 roku) - 84
Homilia podczas Mszy świętej z okazji konsekracji bazyliki Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach (17 sierpnia 2002 roku) - 86
Homilia podczas Mszy świętej beatyfikacyjnej na Błoniach krakowskich (18 sierpnia 2002 roku) - 91
Homilia podczas Mszy świętej z okazji czterechsetlecia sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej (19 sierpnia 2002 roku) - 96

CZUŁE I PRZEDZIWNE MIŁOSIERDZIE PANA - 100
Homilie o miłosierdziu Bożym w Watykanie (2002 i 2003)
Msza święta i święcenia kapłańskie w Bazylice św. Piotra (21 kwietnia 2002 roku) - 104
Msza święta beatyfikacyjna na placu św. Piotra (27 kwietnia 2003 roku) - 106

„BÓG WAM ZAPŁAĆ!” - 108
Testament Ojca Świętego Jana Pawła II

Na przełomie XX i XXI wieku Kościół z wielką mocą wyśpiewuje Bogu pieśń o Jego wielkim miłosierdziu. Stanowi ona wspaniałą opowieść o Bogu „bogatym w miłosierdzie”. Bóg bowiem nigdy nie opuścił człowieka, a sam Chrystus w ostatnich chwilach przed Wniebowstąpieniem zapewniał nas: „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 20). Boże miłosierdzie widoczne jest na przestrzeni całej historii zbawienia, bo przecież „wspominamy wspaniałe dzieło stworzenia i jeszcze wspanialsze dzieło naszego odkupienia” (liturgia Wigilii
Paschalnej). Św. Jan Ewangelista bardzo jasno tłumaczy: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” (J 3, 16).

Człowiek potrzebuje Bożego miłosierdzia. Niejednokrotnie, odczuwając i rozumiejąc swoją łabość, niewystarczalność czy przemijalność, szuka pomocy i ratunku. Boże miłosierdzie jest balsamem na serca ludzi każdej epoki dziejów. Wydaje się nam, i mamy prawo tak sądzić, że doświadczanie Bożego miłosierdzia i mówienie o nim jest potrzebne zwłaszcza naszemu pokoleniu. Dzisiejszy świat został bowiem wielokrotnie poraniony niepokojami, terroryzmem czy agresją. Gdy to wszystko, co nas otacza, jest „niepewne”, z tym większą ufnością zwracamy się z usilnym wołaniem do Boga: „Miej miłosierdzie dla nas i całego świata!”.

Wyśpiewując pieśń o Bożym miłosierdziu, Kościół nie przestaje zachwycać się Bożym działaniem w życiu ludzi i w dziejach świata. Ileż razy mówił o tym św. Jan Paweł II! Cały jego długi pontyfikat jest świadectwem działania Bożej Opatrzności. Wybór na papieża w październiku 1978 roku krakowskiego Kardynała „z dalekiego kraju” był dla świata ogromnym zaskoczeniem. Niespełna trzy lata później, gdy przeciwko niemu sprzysięgły się siły Zła, gdy raniony został śmiercionośnym pociskiem, Bóg znów okazał moc swego miłosierdzia. Świat modlił się o uratowanie życia Papieżowi, a kard. Joseph Ratzinger – tłumacząc po latach znaczenie trzeciej „tajemnicy” fatimskiej – mówił: „Wiara i modlitwa to potężne siły, które mogą oddziaływać na historię. […] Ostatecznie modlitwa okazuje się potężniejsza od pocisków, a wiara od dywizji”. Św. Jan Paweł II zrozumiał, że Bóg przedłużył mu życie, „niejako podarował na nowo”. Pisał: „Ufam też, że dokąd dane mi będzie spełniać Piotrową posługę w Kościele, miłosierdzie Boże zechce użyczać mi sił do tej posługi nieodzownych” (por. Testament Jana Pawła II). Z zapałem więc przygotowywał Kościół do wkroczenia w bramy trzeciego tysiąclecia. Z widocznym trudem, jakby dźwigając na swych ramionach nabrzmiały bólem świat, Papież pierwszy przeszedł przez Drzwi Święte w nowe
tysiąclecie. Modlił się wówczas do Jezusa Chrystusa: „Bądź dla nas Bramą, która wprowadza nas w tajemnicę Ojca. Spraw, aby wszyscy zostali ogarnięci Jego miłosierdziem i pokojem!”.

Bez wątpienia św. Jan Paweł II wielokrotnie zdumiewał się Bożymi planami wobec swojej własnej historii, doświadczeń i życia. W Krakowie w 1997 roku mówił: „Orędzie miłosierdzia Bożego zawsze było mi bliskie i drogie. Historia jakby wpisała to orędzie w tragiczne doświadczenia drugiej wojny światowej. […] Było to i moje osobiste doświadczenie, które zabrałem ze sobą na Stolicę Piotrową i które niejako kształtuje obraz tego pontyfikatu”. Boża Opatrzność wybrała Karola Wojtyłę, by podjął starania o wyniesienie na ołtarze s. Faustyny Kowalskiej, a później już jako Papież ogłosił ją błogosławioną, a następnie świętą Kościoła. Tamta kanonizacja była pierwszą w Roku Wielkiego Jubileuszu. Mówił wówczas św. Jan Paweł II: „Poprzez tę kanonizację pragnę dziś przekazać orędzie miłosierdzia nowemu tysiącleciu. Przekazuję je wszystkim ludziom, aby uczyli się coraz pełniej poznawać prawdziwe oblicze Boga i prawdziwe oblicze człowieka”. Wzruszające były również chwile, gdy Papież-Polak wspominał o swych wędrówkach w czasie drugiej wojny światowej na grób s. Faustyny, na długo przed jej wyniesieniem na ołtarze. Przywołując tamte lata, mówił: „Jak można było sobie wyobrazić, że ten człowiek w drewniakach kiedyś będzie konsekrował bazylikę Miłosierdzia Bożego w krakowskich Łagiewnikach”. To Boża Opatrzność wybrała Papieża z Polski, by ustanowił Święto Bożego Miłosierdzia, a także, by w krakowskich Łagiewnikach zawierzył cały świat Bożemu miłosierdziu.


Życie św. Jana Pawła II było wspaniałą pieśnią uwielbienia Boga i hymnem wyśpiewywanym światu o Bożym miłosierdziu. Przechodzenie zaś Papieża „z życia do życia” dokonywało się w blasku Wydarzeń Paschalnych 2005 roku. Ostatni akord, to ostatnie „Amen” jego ziemskiej pielgrzymki dokonało się w ostatnich godzinach Wigilii Święta Bożego Miłosierdzia. Czyż może więc dziwić, że Benedykt XVI właśnie w to święto roku 2011 ogłosił Jana Pawła II błogosławionym, a Ojciec Święty Franciszek, także w Święto Bożego Miłosierdzia, w 2014 roku dokonał jego kanonizacji?

Pieśń św. Jana Pawła II o Bożym miłosierdziu ma z pewnością bardzo wiele zwrotek. Wszystkie stanowią zachętę do ufności i zawierzenia wszystkiego Bożemu miłosierdziu. Są wspaniałą pomocą w naszej wędrówce przez ziemię. Jednocześnie są zachętą, by kierować się zawsze „wyobraźnią miłosierdzia”, tego właśnie św. Jan Paweł II uczył nas swym życiem i bogatym dziedzictwem swego pontyfikatu.

Bardzo się cieszę, że w Świętym Roku Miłosierdzia ukazuje się ta wspaniała publikacja zawierająca słowa św. Jana Pawła II o Bożym miłosierdziu. Dziękuję za to dzieło, które zbiera i przybliża Czytelnikom tak wiele jego wypowiedzi. Komentarze redakcyjne przywołują klimat spotkań z Papieżem i odkrywają na nowo tajemnice jego życia. Piękne fotografie zachęcają do medytacji i dłuższego zatrzymania się nad bogactwem słowa zapisanego na kartach tej książki.

Jestem bardzo wdzięczny Wydawnictwu Sióstr Loretanek za piękną i ofiarną pracę w służbie ewangelizacji. W kontekście publikacji tego dzieła dziękuję za to, że Wydawnictwo stało się wspaniałą „orkiestrą”, która w mistrzowski sposób odegrała pieśń św. Jana Pawła II o Bożym miłosierdziu. Nie mam wątpliwości, że jej treść i sposób wykonania będą wciąż zachwycać. „Trzeba przekazywać światu ogień miłosierdzia. W miłosierdziu Boga świat znajdzie pokój, a człowiek szczęście!”.

Gerhard Müller
Prefekt Kongregacji Nauki Wiary


Watykan, dnia 5 października 2016 roku,
we wspomnienie św. Faustyny Kowalskiej

Projekt i wykonanie: IT works